79 lat temu - 7 lipca 1946 roku zmarł Józef Mehoffer
Oryginalny, czterostronicowy list z 1945 roku, Jadwigi i Józefa Mehofferów oraz 3 listy Felicji Piekarskiej (gosposi Mehofferów) w zbiorach Miejskiej i Powiatowej Biblioteki Publicznej w Ropczycach!
1. Wspólny list Jadwigi i Józefa Mehofferów z 9 października 1945 roku do Mieczysława Iwańskiego i jego córki. ( Mieczysław Iwański - utrzymywał kontakty i korespondował z malarzami z Krakowa, od których zamawiał obrazy i dawał im zarobić w czasach okupacji i w najcięższych latach stalinizmu.) J. Mehofferowa w bardzo poruszającym i utrzymywanym w chrześcijańskiej tradycji tonie współczuje i zarazem pociesza adresatkę, co świadczy o intelektualnej i emocjonalnej klasie autorki. Józef Mehoffer dopisał, że „żona przejęła się do głębi nieszczęściem i bólem Pańskiej córki, (…) Od siebie dodaję, że rysunek potrzebny postaram się wysłać niezwłocznie” - mowa o wizerunku św. Elżbiety. Iwański wiedział, że w 1902 r. Mehoffer zaprojektował witraż przedstawiający św,. Elżbietę dla kościoła w Jutrosinie. Poprosił artystę o przesłanie projektu tego witrażu. Mehoffer obiecał, że stworzy w oparciu o wspomniany projekt nowy rysunek przedstawiający św. Elżbietę, jako wyraz solidarności z boleścią Elżbiety Iwańskiej po śmierci narzeczonego.
2. Kartka pocztowa z 17 sierpnia 1946 r. F. Piekarska ( gosposia Mehofferów) informuje M. Iwańskiego o stanie zdrowia Jadwigi Mehofferowej po śmierci męża a także o przygotowanym dla adresata szkicu rysunku.
3. List F. Piekarskiej z 27 grudnia 1946r. do M. Iwańskiego: „ P. Mehofferowa przechodziła ciężką grypę z powikłaniami sercowymi (…) Obie pracujemy ciągle nad urządzeniem muzeum ś.p. Józefa Mehoffera w Jego domu”.
4. List F. Piekarskiej z 25 listopada 1947 r: „ Stan zdrowia P. Mehofferowej nie jest ani ciężki, ani na razie niebezpieczny, ale z powodu ogólnej utraty sił ogranicza ona życie towarzyskie i korespondencję do koniecznego minimum”.
Józef Mehoffer – polski malarz, witrażysta, jeden z najważniejszych artystów okresu Młodej Polski. Absolwent krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych i uczeń Jana Matejki, współpracownik Stanisława Wyspiańskiego.
Urodzony 19 marca 1869 w Ropczycach, zmarł 7 lipca 1946 w Wadowicach. Mehoffer w roku 1905 został profesorem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w latach 1914–1915, 1917–1918 i 1933–1934 pełnił funkcję jej rektora.
Po wybuchu drugiej wojny światowej wyjechał z rodziną do Lwowa. Obawiając się jednak wywózki na Syberię przez okupacyjne władze radzieckie, 15 grudnia 1939 zgłosił się do niemieckiego sztabu przesiedleńczego, nie zgodził się jednak na wpisanie do volkslisty i jedynie warunkowo otrzymał zgodę na przesiedlenie z Lwowa. Na początku lutego 1940 r, hitlerowcy wywieźli go wraz z rodziną do obozu przesiedleńczego w Sudetach. Tamtejsze złe warunki sanitarne spowodowały, że małżeństwo Mehofferów rychło zachorowało, a Wanda Janakowska (siostra Jadwigi Mehofferowej) zmarła już 1 marca 1940. Tylko dzięki dyplomatycznej interwencji Watykanu i rządu Włoch Mehoffer został uwolniony i powrócił wraz z rodziną 21 czerwca 1940 do Krakowa. Mehoffer po wojnie zmagał się z chorobą, bezskutecznie leczył się w Zebrzydowicach koło Kalwarii. Zmarł na gruźlicę 7 lipca 1946 w szpitalu w Wadowicach, został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, kwatera PAS 31-zach-5.
Z satysfakcją więc informujemy, że tak unikatowe dokumenty życia społecznego, dotyczące urodzonego w naszym mieście, wybitnego artysty i profesora akademickiego, udało nam się pozyskać i włączyć do zbiorów ropczyckiej biblioteki.
Agnieszka Szela
Dyrektor MiPBP w Ropczycach.
Kartka pocztowa z 8 lipca 1946 roku Felicji Piekarskiej( gospodyni Mehofferow) do M.Iwanskiego. Piekarska informuje o śmierci Mehoffera: " 7.VII. rano Józef Mehoffer zakończył życie". (Wiele opracowań podaje błędny dzień śmierci J.Mehoffera jako 8 lipca 1946)
